Friday, January 22, 2021
Home Bedrijf Het VK en de EU stevenen af ​​op een slecht gehumeurde rivaliteit,...

Het VK en de EU stevenen af ​​op een slecht gehumeurde rivaliteit, tenzij we die kunnen afwenden | Timothy Garton Ash


EENNa de Brexit worden Groot-Brittannië en de EU geconfronteerd met de Gore Vidal-val. Zoals de wespachtige Amerikaanse schrijver ooit zei: “Het is niet genoeg om te slagen. Anderen moeten falen. ” Er is nu een krachtige politieke logica die beide partijen ertoe aanzet om het relatieve falen van de ander tot maatstaf voor hun eigen succes te maken.

We hebben het al gezien tijdens vaccinaties tegen Covid-19, met Boris Johnson die opschept dat Groot-Brittannië meer heeft gedaan dan de rest van Europa samen. Gavin Williamson, de Britse onderwijssecretaris, voerde het tot een jeugdig uiterste, en beweerde dat dit komt omdat “we een veel beter land zijn dan elk van hen”. Wat we ‘vidalisme’ zouden kunnen noemen, zit ingebakken in het Brexiteers-project. Het hele punt van de oefening zou immers moeten zijn dat Groot-Brittannië “beter af” zal zijn.

Deze logica staat voor de EU-zijde minder centraal, niet in de laatste plaats omdat er zoveel andere zaken op het bord liggen. Maar het is er nog steeds zeker, vooral in landen waar sterke eurosceptische politici (zoals Marine Le Pen) anders het succes van een ‘bevrijd’ Groot-Brittannië zouden benadrukken. De logica is duidelijk te zien op de Twitter-feed van de getalenteerde Europese minister van Frankrijk, Clément Beaune. Op de avond van het laatste vertrek van Groot-Brittannië vorige maand tweette Beaune bijvoorbeeld een opmerking die hij maakte op het LCI-nieuwskanaal. Groot-Brittannië straft zelf door Brexit, constateerde hij terecht, maar “het was ook nodig om de prijs te laten zien die voor vertrek moest worden betaald”.

Maar u kunt bezwaar maken, de onderhandelingen zijn zeker voorbij. We hebben een afspraak. Brexit is voorbij. Denk nog eens goed na. Voor de komende jaren zal Groot-Brittannië permanent onderhandelen met de EU. De Johnson-regering zei dat de keuze neerkwam op “Australië of Canada”, maar in feite zullen we meer op Zwitserland lijken, dat eindeloze ronden van muggenzifterige onderhandelingen met de EU doorstaat, onderbroken door vergelding uit Brussel. Zeker, Groot-Brittannië zal een Groot-Zwitserland zijn met raketten, maar het dilemma is in wezen hetzelfde.

De regering-Johnson heeft een uitstekende deal gesloten over de handel in goederen – uitstekend voor de EU dus. Duitse auto’s kunnen Groot-Brittannië blijven binnenstromen, samen met andere geproduceerde goederen, waarin de EU een handelsoverschot heeft met het VK. Voor de 80% van de Britse economie die uit diensten bestaat, moet bijna alles nog worden overeengekomen. Dat geldt ook voor financiële diensten, die goed zijn voor bijna 10% van de Britse export. Zoals Beaune vrolijk tweette, verliet op de eerste handelsdag dit jaar ongeveer € 6 miljard (£ 5,3 miljard) aan Europese transacties de London Stock Exchange voor markten binnen de EU. Le Figaro noemde dit ironisch genoeg een “Big Bang”. (Wat is het Frans voor leedvermaak?)

Een geweldige verslag doen van geschreven door handelsexpert David Henig voor de belangenbehartigingsgroep Best for Britain stelt dat de Johnson-deal slechts “een raamwerk voor toekomstige samenwerking” is. Vervolgens identificeert hij een lange lijst van gebieden waar het in het economisch belang van Groot-Brittannië op langere termijn zou zijn om verdere overeenkomsten te sluiten. Veel hiervan, zoals de bevinding van “gelijkwaardigheid” voor de Britse financiële diensten, zijn eenzijdig geschenk van de EU – en sommige kunnen naar believen worden ingetrokken, zoals de Zwitsers hebben ontdekt. De asymmetrie van macht tussen de twee partijen is nu acuter dan ooit.

En alles waarvoor? Als “soevereiniteit” de formele juridische autoriteit van een staat betekent om zijn eigen wetten te maken, berecht door zijn eigen rechtbanken, dan heeft het VK wat meer soevereiniteit verworven. Als “soevereiniteit” de effectieve macht van een staat betekent om zijn eigen lot te beheersen en zijn nationale belangen te bevorderen, dan heeft het VK zijn soevereiniteit verloren.

Het gaat er hier niet om het oude Brexit-debat “in of uit” opnieuw te spelen. Het is dat er in dit liminale moeras van permanente onderhandeling oneindig veel gelegenheden zullen zijn voor slecht gehumeurde meningsverschillen, concurrentie en conflicten.

'Welcome to Brexit': Nederlandse ambtenaren nemen broodjes ham van Britse chauffeurs in beslag - video
‘Welcome to Brexit’: Nederlandse ambtenaren nemen broodjes ham van Britse chauffeurs in beslag – video

De vraag voor alle mensen met intelligentie en goede wil aan beide zijden van het Kanaal is daarom hoe ze kunnen voorkomen dat ze in de Vidal-val trappen. Dat betekent niet dat er geen concurrentie is. Concurrentie is goed voor het bedrijfsleven. Historici hebben inderdaad betoogd dat het niveau van de concurrentie tussen verschillende spelers Europa historisch rijk en machtig heeft gemaakt, in tegenstelling tot meer monolithische staatsbesturen zoals China. De kunst is om de juiste balans te vinden tussen concurrentie en samenwerking.

Iedereen die interne EU-onderhandelingen heeft gevolgd, weet dat er nog steeds veel rivaliteit is tussen de EU-lidstaten. Maar die rivaliteit lijkt meer op de wedstrijden in rugby union tussen wat in Groot-Brittannië de “thuisnaties” worden genoemd. De rugbyspelers van Engeland, Schotland, Wales en Ierland (voor dit doel nog steeds als thuisland beschouwd) sloegen elkaar 80 minuten lang uit elkaar. Maar aan het einde schudden ze elkaar de hand en kloppen ze elkaar op de rug, wetende dat ze volgende week aan dezelfde kant zullen spelen, voor de Britse en Ierse leeuwen tegen de All Blacks of Springboks. Evenzo weten de “thuisnaties” van de EU dat ze volgende week tegen Rusland of China zullen spelen voor het Europese team.

Hier is er een sprankje hoop. Want als het gaat om Rusland, of China, of Iran, of de klimaatcrisis, staan ​​Groot-Brittannië en de meeste continentale Europese landen aan dezelfde kant. Brexit verandert daar niets aan. Er is dus een grotere strategische logica van samenwerking die ingaat tegen de politieke logica van jaloerse rivaliteit.

Maar dit rationele inzicht, zelfs gedeeld door de harde Brexiteer-regering van Groot-Brittannië, is op zichzelf niet voldoende om na de Brexit een goede cross-channelrelatie te verzekeren. Dat vereist vertrouwen, goodwill, heldere communicatie en veelvuldige interactie. Na bijna vijf jaar van ellendige brexit-woede, is er een tekort aan vertrouwen en goodwill.

Michael Gove, de minister van het Cabinet Office die, naast Johnson, de leidende “Mr Brexit” van het VK is, zegt dat we nu een “speciale relatie” hebben met de EU. Op dit moment is dat maar een wafel. Om dit te realiseren, zouden nieuwe communicatiekanalen moeten worden ontwikkeld, om het dikke web van dagelijkse interactie te vervangen dat we verloren bij het verlaten van de EU. Ik zie enige bereidheid in Downing Street om dit bilateraal te doen, vooral met Duitsland en Frankrijk, maar tot nu toe geen enkele om het met de EU als zodanig te doen.

Kijkend naar het online rooster van Britse ministeriële rollen, vind ik alleen een vermelding van ‘toekomstige betrekkingen met de EU’ onder Gove (die in de praktijk de minister voor alles lijkt te zijn), terwijl de minister van Buitenlandse Zaken ‘Europa’ onder zijn lijst heeft gezet. verantwoordelijkheden. Onder hem is er een onderminister “voor Europese Nabuurschap en Amerika”. Als de regering op deze manier doorgaat, zal haar speciale relatie met de EU rijp zijn voor de bijtende grap die ik ooit hoorde maken van de voormalige Duitse bondskanselier Helmut Schmidt over de geroemde speciale relatie van Groot-Brittannië met de VS: “Het is zo speciaal dat slechts één kant het weet. bestaat. “

Na de Brexit heeft Groot-Brittannië meer dan ooit een Europees beleid nodig – en de EU heeft een Brits beleid nodig.

• Timothy Garton Ash is een historicus, politiek schrijver en Guardian-columnist



Source link

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

- Advertisment -

Most Popular

Covid: Bond-film No Time To Die voor derde keer uitgesteld

No Time To Die was al twee keer uitgesteld en zal nu wereldwijd debuteren op 8 oktober, een aankondiging op de website van...

Elon Musk biedt een prijs van $ 100 miljoen aan voor het afvangen van koolstof

Tesla CEO Elon Musk, nu 's werelds rijkste persoon met een nettowaarde ten noorden van $ 200 miljard, bekend gemaakt op Twitter dat...

Google dreigt de zoekmachine terug te trekken uit Australië

Australië berispt Google voor het blokkeren van lokale inhoud Source link

Beckhams betaalt zichzelf £ 21 miljoen ondanks zakelijke verliezen

Het echtpaar betaalde zichzelf het bedrag, ondanks zware verliezen bij het modemerk van mevrouw Beckham. Source link

Recent Comments